'Misfits,' he said, 'psychos, exiles, culinary artists, and people who just need a job.'

In The Kitchen is Monica Ali's stunning follow up to Brick Lane. It opens with a mysterious death in the cellars of a smart, cosmopolitan hotel and over the course of the ensuing pages, peels back the layers of polyglot London to reveal the melting pot which exists below.

Once again it confirms Monica Ali not only as a great modern storyteller but also an acute observer of the vagaries of a contemporary culture.

Nieuw zijn (...) de beschouwingen over Konrad Lorentz, die Kousbroek destijds om politieke redenen niet wilde opnemen in zijn Huizingalezing (1972) maar waarin hij nu alsnog getuigt van zijn eerbied voor Lorentz’ ontdekking van de imprinting bij pageboren ganzen. Het boek wordt afgesloten met essays gebaseerd op twee merkwaardige toppen in de westerse literatuur: het gedicht van een Ierse monnik over zijn kat Pangur Bán (negende eeuw) en het loflied van de Engelse dichter Christopher Smart op zijn kat Geoffrey (1760), met tot slot een beschouwing over het sterven van geliefde huisdieren.

‘En uit het donkere bos komt Mr Toppit, en hij komt niet voor jou, of voor mij, maar voor ons allemaal.’

Als The Hayseed Chronicles – een tot dan toe onbekende serie kinderboeken – in één klap wereldberoemd wordt, ontstaat onder miljoenen lezers grote ophef over de betekenis van die raadselachtige laatste zin en het mysterieuze personage Mr Toppit.
De auteur Arthur Hayman wordt in Soho door een betonwagen overreden en plukt helaas nooit de vruchten van zijn succes. De erfenis gaat naar zijn weduwe Martha en haar kinderen – de mentaal fragiele Rachel en Luke, tegen zijn zin in als hoofdpersoon vereeuwigd in de boeken van zijn vader. Maar er zijn meer kapers op de kust.

Mr Toppit is een meeslepend verhaal over de onverwachte effecten van plotselinge faam en rijkdom. Het boek beslaat tientallen jaren, van de hoogtijdagen van de naoorlogse Britse filmindustrie tot de genadeloze showbizzwereld in het Los Angeles van de eenentwintigste eeuw.

Op zoek naar inspiratie voor zijn boek over een eigentijdse troubadour volgt een schrijver een passante door het oude centrum van Den Haag. In de lounge van een hotel raken ze met elkaar in gesprek. In de veronderstelling dat het iets eenmaligs is, grijpen ze allebei hun kans om aan een vreemdeling die hen weer zal vergeten te vertellen wie ze zijn. Tussen deze claustrofobische romanticus en een verlegen fotografe voor wie slechts nabijheid telt, bloeit een hevige, maar noodlottige liefde op.

In het koor van de Joriskerk schildert Matthias Withoos, geassisteerd door zijn kinderen en twee leerlingen, het grote Gezich op Amersfoort. Alida heeft een sterke band met haar vader. Tegelijk met haar liefde voor het schildersvak groeit haar liefde voor haar medeleerling Jasper van Wittel. Hun samenzijn wordt verstoord door de dramatische gebeurtenissen van het rampjaar 1672, als de Republiek van drie kanten wordt aangevallen. De familie Withoos vlucht naar Hoorn. Als Jasper naar Italië vertrekt is Alida diepbedroefd omdat ze hem kwijtraakt en omdat ook zij haar schildersopleiding in het Zuiden had willen vervolmaken. Via de brieven van Jasper leert ze het leven kennen van de Bentvogels. de Nederlands-Vlaamse schildersvereniging in Rome die beroemd was om het vele talent en berucht om de woeste festijnen. Als Gaspare Vanvitalli maakt Jasper daar furore.
Intussen ontwikkelt Alida zich tot een gerenommeerde schilderes. Door haar vriendschappen met zelfbewuste vrouwen als Agnes Block, schepster van de Vijverhof aan de Vecht, en met de schilderes Maria Sybilla Merian gaat ze haar leven in een ander licht zien.

De Amerikaanse schrijver (1970) brak internationaal door met 'De bekentenissen van Max Tivoli' (2004). In die roman construeerde hij het liefdesleven van een man die als bejaarde geboren wordt en sterft als baby. 'Het verhaal van een huwelijk' is wederom een literaire puzzel die met onverwachte plotwendingen tot het eind voor verrassingen zorgt. Het thema is de gedachte dat mensen die van elkaar houden nooit precies weten wat hun geliefde in wezen bezielt. Dat ondervindt de zwarte vrouw Pearlie, die trouwt met de getraumatiseerde oorlogsveteraan Holland Cook. Ze krijgen een zoontje, maar ondanks Hollands zorg en voorkomendheid ervaart Pearlie bij hem een kern van afstandelijkheid. Dan krijgt Pearlie bezoek van een man die beweert dat hij een homoseksuele relatie met Holland heeft gehad. Hij doet Pearlie het voorstel om in ruil voor een vermogen afstand te doen van Holland. Greer schetst een beklemmend beeld van de VS in de jaren vijftig van de 20e eeuw, een periode van Koude Oorlog, rassensegregatie en morele hypocrisie.

Elke dinsdagavond, bij voorkeur een regenachtige avond, verricht Nicolien Mizee zegenrijk werk in een lokaaltje van de Volksuniversiteit in Haarlem. Twaalf volwassenen zitten zwijgend onder de tl-buizen. De eerste is een geleerde in de Middelnederlandse letterkunde, de tweede loodgieter, de derde woedend. Maar ze hebben allemaal dezelfde drijfveer: ze willen hun verhaal kwijt en Nicolien, de juf met zelf drie boeken op haar naam, moet hen daarbij helpen.
In drieëndertig etappes voedt Mizee haar klasje en de lezer op aan de hand van geestige voorbeelden uit haar beroepspraktijk. Want verhalen vertellen is belangrijk, de wereld zou er veel beter uitzien als we elkaars verhalen willen lezen en beluisteren. En eigenlijk is elk verhaal goed, als het tenminste voldoet aan de Eerste Wet van Mizee: Iemand wil iets, dat gaat mis, en dan gebeurt er iets anders…

Twee echtparen gaan een avond uit eten in een restaurant. Ze praten over alledaagse dingen, dingen waar mensen tijdens etentjes over praten: werk, de laatste films, de oorlog in Irak, vakantieplannen, et cetera. Maar ondertussen vermijden ze waar ze het eigenlijk over moeten hebben: hun kinderen.

De twee vijftienjarige zoons van beide echtparen, Michel en Rick, hebben samen iets uitgehaald wat hun toekomst kan verwoesten. Tot dusver zijn alleen vage beelden van de twee in Opsporing verzocht vertoond en zit het onderzoek naar hun identiteit vast. Maar hoe lang nog? Twee mannen, twee vrouwen, twee zoons – wie durft een beslissing te nemen over de toekomst van zijn eigen kind? Wat het nog ingewikkelder maakt is dat de vader van een van de jongens de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is.

Plaats van handeling: een appartement aan de Churchilllaan in Amsterdam. Tijd: september, begin jaren negentig. Personages: Robert Blauwhuis, weduwnaar; Freeke, zijn dochter; Mila Salomons, de vrouw die hij in de oorlog in veiligheid heeft gebracht. De vrouwen mijden elkaar als waren zij rivalen in de liefde.
‘Je kunt je dankbaarheid niet in een gat gooien,’ schrijft Robert in een brief aan zijn dochter. Hij heeft zijn levenlang verzwegen wat er gebeurd is toen hij als tweeëntwintigjarige student Mila, toen nog een baby, naar een onderduikadres bracht. Door een gelukkige samenloop van omstandigheden – ‘of moet ik het een wonder noemen?’– heeft hij haar kunnen redden. Op een zondagavond lukt het hem eindelijk zich uit te spreken. Hij beseft nog maar nauwelijks wat hij al pratende heeft ontdekt, als hem iets overkomt dat hem opnieuw de mond snoert. Dan zijn de vrouwen aan elkaar overgeleverd, en hij aan hen.

Ook verkrijgbaar als luisterboek

Maurice Loterman komt in aanvaring met de benauwde onderwijswereld en krijgt zijn ontslag als leraar geschiedenis. Welke verwachtingen beschaamde hij, welke eisen vergat hij in te willigen - en hoe kan hij verder?
Jaren later blikt hij terug, in een verhaal van politiek, woede en liefde. Aan het begin lijkt het einde dichterbij, aan het einde is er een begin. Iemand die zich al afwendde van de wereld raapt nieuwe moed bij elkaar.

De eenzaamheid van de priemgetallen - Paolo Giordano
papaerback, 318 blz., € 18,90

'I intend to do everything . . . I shall anticipate pleasure everywhere and find it too, for it is everywhere! I shall involve myself wholly . . . everything matters!'

So wrote Susan Sontag in May 1949 at the age of sixteen, in the early pages of this selection from her private diaries written in her youth and early adulthood.
Reborn is a kaleidoscopic self-portrait of one of America's greatest writers and intellectuals, teeming with Sontag's voracious curiosity and appetite for life. We watch the young Sontag's complex self-awareness, share in her encounters with the writers who informed her thinking, and engage with the profound challenge of writing itself - all filtered through the inimitable detail of everyday life.

Lena Fernhout is vierentwintig, filosofiestudente en niemands geluk. Vroeger, toen Lena nog haar moeders geluk was, heeft ze geleerd om groot te denken. Ze zou de grenzen van het heelal gaan verkennen. Maar wat nu als de wereld ineens veel kleiner blijkt dan ze altijd had gedacht?

Lena’s moeder vertrekt naar Frankrijk om God te gaan zoeken. Waar haar vader is, weet Lena niet. En haar broer Sasja is een onverschillige die serieus wil worden. Wanneer iemand in haar familie sterft, brokkelen Lena’s illusies een voor een af. Op haar eigenzinnige en niet zelden ironische manier toont Lena haar kijk op de gebeurtenissen en de mensen om haar heen. De mooiste dagen zijn het ergst is een komisch drama over menselijke relaties met al hun beperkingen en, soms, ontroerende momenten van toenadering.

Een van de meesterwerken van de twintigste eeuw – een breed opgezet epos over de Russische Tweede Wereldoorlog, naar het voorbeeld van Tolstojs Oorlog en vrede – nu voor het eerst in het Nederlands vertaald.
Leven & lot, het inmiddels klassiek geworden meesterwerk van Vasili Grossman (1905-1964), is zelfs in de bewogen geschiedenis van de Sovjetcensuur een uitzonderlijk geval. Het boek staat bekend als roman die werd ‘gearresteerd’, terwijl de auteur ongemoeid werd gelaten.

In februari 1961, drie maanden nadat Grossman zijn boek had voorgelegd aan de redactie van het tijdschrift Znamja, verschenen er twee agenten van de KGB aan zijn deur met een huiszoekingsbevel. (...) alles wat verband hield met de roman werd in beslag genomen: alle uitgetypte exemplaren, het oorspronkelijke manuscript, de kladversies en de aantekeningen voor het boek. Vervolgens werd Grossman beleefd verzocht de veiligheidsagenten te begeleiden naar de adressen waar zich afschriften bevonden (...) waarna hij weer netjes thuis werd afgezet. (...)
In de resterende jaren van zijn leven werd Grossman niet vervolgd, en zelfs niet uit de Schrijversbond gezet, maar vakkundig gemarginaliseerd en doodgezwegen.
‘Ze hebben me gewurgd in mijn eigen portiek,’ zei hij zelf, kort voordat hij in 1964 aan maagkanker overleed.

Het zou nog bijna twintig jaar duren tot een door Grossmans vriend Semjon Lipkin bewaard exemplaar van het boek naar Zwitserland werd gesmokkeld, waar de roman in 1980 voor het eerst verscheen.
Lees meer op de site van uitgeverij Balans

De Welwillenden is het minutieus beschreven verslag van alles wat Max Aue tijdens de oorlog aan het oostfront, in Polen, Hongarije, de Oekraïne, Rusland en in Berlijn heeft meegemaakt. De lezer maakt kennis met schuldigen die ook slachtoffers zijn, slachtoffers die ook schuld dragen en met beulen die geen enkel schuldgevoel kennen.
Tijdens de oorlog klimt Aue op tot in de hoogste rangen van de SS, hij beschrijft enerzijds hoe zijn Einsatzkommando zonder aarzeling hele dorpen uitmoordde, hoe hij later een cruciale rol speelde bij de Endlösung der Judenfrage, en fileert anderzijds haarfijn het gedrag en de drijfveren van de mensen om hem heen. Aue wordt ingedeeld bij de persoonlijke staf van Himmler. Via die weg raakt hij direct betrokken bij de Holocaust.
In De Welwillenden worden de gruwelen beschreven vanuit het perspectief van de dader; dat gegeven, gecombineerd met een duizelingwekkende kennis van details, maakt dit boek tot een zeldzaam literair monument. Als lezer word je meegesleept ondanks jezelf. De Welwillenden raakt je, maakt je razend, intrigeert en laat je nooit meer los.
In de kritieken is het boek veelvuldig vergeleken met Oorlog en vrede van Tolstoj, maar ook met Claude Lanzmanns film Shoah. Uiteindelijk echter is De Welwillenden een uniek boek, dat niet alleen grote literaire prijzen heeft gewonnen, maar dat vooral ook zijn weg naar de lezers heeft gevonden. In Frankrijk zelf, maar ook ver daarbuiten.

In Frankrijk zijn van deze roman, in 2006 bekroond met de Prix Goncourt en de Grand Prix du Roman de l’Académie Française, meer dan 1.000.000 exemplaren verkocht.

De overgave, gebaseerd op historische feiten, is een roman van hoop, wraak en nietsontziende liefde.

Suezkade is een roman over een geestdriftig maar precair docentschap en een fatale liefde.

Dimitri Verhulst presenteert u de geschiedenis van de mensheid in minder dan tweehonderd pagna's, in een oerknal van taal. Vanaf het moment dat we uit het water kwamen gekropen en op twee benen gingen lopen tot en met de jaren dat we elkaar naar de andere wereld zijn gaan bombarderen. Evolutie als bildungsroman. Een met het mes geschreven vertelling waarin naam noch datum valt. De inventaris van een ondersoort, het curriculum van een smeerlapperij. Gegoten in een verhaal met een hoofdpersonage waarin u zich ongetwijfeld zo nu en dan herkennen zal, herkennen moet. Prettig is anders.