
| Voor vragen of bestellingen kunt u contact opnemen per telefoon of mail. | ||
| Tel.: 070 2012005 | ||
| E-mail: boekhandelrap@orange.nl |
| Contact | Filosofie | ||
| Openingstijden | |||
| Home | |||
| Sferen -
Schuim
Peter Sloterdijk € 56,90 Sferen / Band 2 / druk 1 bevat : deel 3 Schuim Plurale sferologie Het langverwachte tweede, afsluitende deel van Peter Sloterdijks Sferen verschijnt nu in Nederlandse vertaling. Het extreme individualisme van onze tijd wordt hierin gevat in de metafoor van het schuim: de nieuwste verschijningsvorm van de sferen waarin de mens moet leven. In Sferen vraagt
Sloterdijk niet langer ‘Wat is de mens?’, maar ‘Waar
is de mens?’ Mensen omhullen zich met ruimtelijke sferen (hun
huis, een natie) om zich te beschermen tegen de anderen en tegen de
wereld. Waar die sferen in het eerste historische deel nog immuunruimtes
en onmetelijke globes waren, is voor de moderne mens het schuim het
centrale beeld. De wereld valt in schuimbellen uiteen. Sloterdijk daagt
ons uit na te denken over de plaats die we innemen op aarde. |
|||
![]() |
Een seculiere
tijd. Geloof en ongeloof in de wereld van nu Charles Taylor De plaats van religie in onze wereld is gedurende de laatste eeuwen diepgaand veranderd. We leven in een seculiere tijd - daar is bijna iedereen in het Westen het wel over eens. Wat is de betekenis van deze ontwikkeling? Wat gebeurt er wanneer een samenleving waarin het vrijwel onmogelijk is niet in God te geloven, verandert in een samenleving waarin geloof slechts één menselijke mogelijkheid is tussen andere, zelfs voor de onwankelbaarste gelovige? Charles Taylor onderzoekt de ontwikkeling van die aspecten van de moderniteit in het 'westerse christendom', die we seculier noemen. In feite beschrijft hij geen enkelvoudige, zich voortzettende transformatie, maar een serie nieuwe uitgangspunten waarin oudere vormen van religieus leven verdwijnen of instabiel worden en nieuwe worden gecreëerd. De hedendaagse seculiere wereld wordt niet gekenmerkt door een afwezigheid van religie - al zijn in sommige samenlevingen geloof en godsdienstbeoefening aanmerkelijk achteruitgegaan - maar eerder door een groeiende toename van nieuwe opties - religieus, spirtiueel en antireligieus, die individuen en groepen aangrijpen om hun leven betekenis en hun spirituele idealen vorm te geven. |
||
| De
Romantiek een Duitse affaire R.Safranski €
34,90 Na zijn veelgeprezen boek Friedrich Schiller of de uitvinding van het Duitse idealisme richt Rüdiger Safranski zich nu op de andere grote geestelijke stroming rond 1800: de Romantiek. Hij beschrijft het tijdperk van Schlegel, Tieck, Novalis, Fichte, Schelling, Eichendorff en E.T.A. Hoffmann. Een tijdperk van losgeslagen genieën die vol verlangen en met de nodige ironie op weg gaan naar het grenzeloze en het geheimzinnige. De Romantiek was een voortzetting van de religie met esthetische middelen. Of, zoals Novalis het verwoordde: zij was de poging "aan het banale een verheven betekenis, aan het gewone een geheimzinnig aanzien, aan het bekende de waardigheid van het onbekende, aan het eindige een schijn van oneindigheid te geven". Aan het tijdperk van de Romantiek kwam onvermijdelijk een einde. Maar het romantische leeft voort: als geesteshouding in de poëzie, in de muziek, in de fi losofi e, in het alledaagse leven en niet in de laatste plaats ook in de politiek. Dat is het tweede verhaal dat Safranski vertelt over de ontwikkeling an het romantische tot op de dag van vandaag. Hij gaat ia Heine, Wagner, Nietzsche en Mann in op de onrust van de jaren twintig, en gaat ook het misbruik van romantische motieven door het nationaalsocialisme niet uit de weg. Safranski eindigt bij de romantische kant van de beweging van "68 met de vraag: hoeveel romantiek verdraagt de politiek |
|||
![]() |
De twintigste eeuw in veertien filosofische boeken René Gabriëls (red.) €19,90 Elke eeuw heeft zijn filosofische hoogtepunten, zo ook de twintigste eeuw. Filosoof René Gabriëls stelde een lijst samen van de veertien belangrijkste boeken op het gebied van de filosofie van de afgelopen eeuw. Vervolgens nodigde hij een keur aan vakfilosofen in Nederland en Vlaanderen uit om over elk boek een essay te schrijven. De twintigste eeuw in veertien filosofische boeken geeft een voortreffelijk overzicht van de grote stromingen die de westerse filosofie tussen 1900 en 2000 heeft gekend. Dat overzicht ontstaat dankzij de heldere besprekingen van de veertien grote werken uit die periode. Tegelijk wordt een schat aan informatie gegeven over de betreffende filosofen, hun relaties met vak- en tijdgenoten en hun invloed op generaties na hen. Het boek is daardoor een goede inleiding in de geschiedenis van de moderne wijsbegeerte en is bij uitstek geschikt voor studenten, docenten, vakfilosofen, historici en verder iedereen die belangstelling heeft voor de denkgeschiedenis van een turbulente eeuw. |
||
|
Oorlogscultuur
- Martin van Creveld € 39,95
'In theorie is oorlogvoeren slechts een middel om een doel te bereiken; een rationele, doch gewelddadige activiteit die de belangen van een groep mensen dient door het doden, verwonden of op een andere manier onschadelijk maken van hun tegenstanders. In de praktijk echter is niets minder waar. Talloze feiten bewijzen dat van de oorlogvoering een krachtige fascinatie uitgaat. Van Homerus tot Moshe Dayan, van eenieder die ooit zijn afkeer van oorlog heeft uitgesproken tot de bejubelaars daarvan, van de Romeinse spelen tot de huidige massamedia; de aantrekkingskracht van de oorlog is ongeëvenaard. Uit deze betovering is een hele cultuur gegroeid waarin alle facetten van de oorlogvoering zijn verzonken. Zoals in elke andere cultuur bestaat deze grotendeels uit 'nutteloos' spel, versieringen en ander uiterlijk vertoon. Kunstig versierd wapentuig, elegante uniformen, kleurrijke vaandels en allerlei soorten parades en ceremonies. Zo is het altijd geweest en zal het, hoogst waarschijnlijk, altijd blijven. De waarheid echter is dat oorlogscultuur geenszins 'nutteloos' is. Gegeven dat oorlogvoeren in de kern een irrationele activiteit is – geen enkele 'rationele' overweging doet de soldaat besluiten om zijn leven op te offeren – is het onlosmakelijk verbonden met het gedrag van de mens. Dit geldt voor onze 'postheroïsche' tijd en het is altijd zo geweest. Neem de oorlogscultuur weg en al dat overblijft zijn wilde hordes, zoals in Sierra Leone en Oost-Timor; of zielloze machines als de hedendaagse Bundeswehr; of mannen zonder ruggengraat, ongeschikt en niet genegen om de strijd aan te gaan; of het feminisme, dat zeer in staat is om complete legers te vernietigen. Het is niet ondenkbaar dat het resultaat van dit alles is dat een samenleving het vermogen om zichzelf te verdedigen, geheel verliest.' |
||
![]() |
Filosofie
van het kijken kunst in ander perspectief Mieke Boon & Peter Henk Steenhuis 256 blz., € 34,50 Museumbezoekers blijven gemiddeld negen seconden voor
een schilderij staan. |
||
|
'Dat
moet ik van mijn geloof ' Godsdienst als troublemaker in het publieke domein Harry M. Kuitert, paperback, 159 blz. € 15,90 Harry Kuitert houdt er zo zijn eigen opvatting over
geloven op na. Hij heeft oog gekregen voor de lange armen van het geloof:
het geloof als octopus in plaats van als vredestichter. Godsdiensten
zijn bedreigend wanneer ze – met hun beroep op God of Allah –
een dwingend karakter krijgen. Momenteel zien we de bijzondere situatie
dat christendom en islam moed putten uit elkaars bestaan, en gezamenlijk
de grenzen van het publieke domein zoeken, met als doel die te overschrijden. Volgens Kuitert dient aan de verhouding kerk staat niet te worden gerommeld, zolang de kerk een van de grote godsdiensten ter wereld vertegenwoordigt. De vrijheid van de burger hangt ervan af. En die vrijheid is pas gegarandeerd als niet alleen de gelovige christen of moslim maar ook – en juist – de niet-gelovige niet belaagd wordt door het geloof van andersdenkenden. |
||
![]() |
Het
woord 'Jood' Alain Badiou 123 blz., € 14,90 Moet je aan het woord ‘jood’ een sacrale betekenis toekennen? Nee, vindt de bekende Franse filosoof Alain Badiou. Een uitzonderingsstatus aan het predicaat jood toekennen is volgens hem precies wat de nazi’s – in omgekeerde zin – deden. Vanwege zijn stellingname werd Badiou in Frankrijk van antisemitisme beschuldigd. Van die beschuldiging moet Badiou niets weten, hij vindt het zelfs een vorm van politieke chantage. Antisemitisme bestrijd je juist door het níet te onderscheiden van andere vormen van racisme. Ook Badiou’s boodschap richting Israël liegt er niet om: Israël moet ophouden een joodse natie te zijn en een ‘universalistische’ staat worden: een land dat – in de woorden van Paulus – ‘noch joden noch Grieken’ kent. Pas dan is er een uitweg voor het conflict in het Midden-Oosten. In de geest van Paulus is voor Badiou het ware jodendom een jodendom dat zichzelf opheft. |
||
![]() |
Morele helderheid
Suzanne Neiman Ambo, € 29,95 Een pleidooi voor een herwaardering van het morele denken, en voor een nieuwe invulling van klassieke begrippen als goed en kwaad, heldendom en eenzaamheid. Daarbij grijpt zij terug op het Verlichingsdenken van de achttiende eeuw. |
||
![]() |
Het puberende
brein
- Eveline Crone |
||
Een wereld van
verschil - Wat is er mis met cultuurrelativisme? In tijden van spanning en onzekerheid zoals het Westen die sinds 11 september 2001 beleeft, geldt het cultuurrelativisme als een van de grote boosdoeners. We geloven niet meer in onze eigen cultuur, of durven die niet meer beter te vinden dan andere, luidt de diagnose. Het moderne Westen is voor de relativist immers niet meer waard dan een primitief kannibalendorp. Maar wie vindt
dat eigenlijk en waar komt het begrip cultuurrelativisme vandaan? In
Een wereld van verschil wordt de oorsprong van het cultuurrelativisme
en de karikaturen die ervan worden gemaakt in de huidige culturele oorlog
rond de islam onderzocht. Op prikkelende wijze toont Sjoerd de Jong
aan hoe een beter begrip van relativisme toegang biedt tot andere culturen
en hoe we tot een genuanceerder, maar tegelijk ook scherper beeld kunnen
komen van de eigen samenleving en tot een moderner idee van wat cultuur
eigenlijk betekent. |
|||
|
De ketterij van Spinoza - Steven Nadler Waarom werd Baruch Spinoza (1632-1677) op vierentwintigjarige leeftijd zo onverbiddelijk uit de Amsterdamse joodse gemeenschap gebannen? Dit mysterie is het uitgangspunt van De ketterij van Spinoza. In dit filosofische vervolg op zijn hooggewaardeerde biografie van deze zeventiende-eeuwse denker betoogt Steven Nadler dat het ontkennen van de onsterfelijkheid van de ziel de voornaamste zonde van Spinoza was. Maar dat maakt het mysterie alleen maar groter: er is namelijk geen specifiek joods dogma met betrekking tot onsterfelijkheid. Om verschillende religieuze, historische en politieke redenen was het simpelweg een uiterst gevoelig onderwerp in het Amsterdam van 1650. Nadler analyseert en becommentarieert Spinoza’s eigen visie op de eeuwigheid van de geest en de rol die de ontkenning van de eigen onsterfelijkheid speelt in zijn filosofische gedachtegoed. Hij beargumenteert dat Spinoza’s opvattingen niet alleen een voortvloeisel van zijn eigen metafysische beginselen waren, maar tevens een hoogtepunt waren van een intellectuele tendens in het joods rationalisme. |
||
|
|
Zwarte mis - John Gray Dachten we in de jaren na het einde van de Koude Oorlog nog dat de grote utopische systemen verleden tijd waren, tegenwoordig zijn ze vitaler dan ooit. In Zwarte mis analyseert filosoof John Gray het 'neoconservatieve project' dat, via invasies in Irak en Afghanistan, een nieuwe wereldorde tracht te stichten. Gray analyseert deze onderneming als een gevaarlijke ideologische cocktail van apocalyptische religie en door de verlichting geïnspireerde utopieën. Daartegenover plaatst Gray een gepassioneerd pleidooi voor bescheidenheid, terughoudendheid en tolerantie. In het voetspoor van denkers als Montaigne, Hume en Berlin pleit hij voor respect voor andere tradities en culturen, in internationale betrekkingen en in de eigen omgeving. Zijn ideaal is dat van de 'modus vivendi': de pluriforme samenleving, waarin de omgang met individuele verschillen centraal staat, en niet de eenheidscheppende consensus. |
||
|
Art’s Claim to Truth - Gianni Vattimo; First collected in Italy in 1985, Art's Claim to Truth is considered by many philosophers to be one of Gianni Vattimo's most important works. Newly revised for English readers, the book begins with a challenge to Plato, Aristotle, Kant, and Hegel, who viewed art as a metaphysical aspect of reality rather than a futuristic anticipation of it. Following Martin Heidegger's interpretation of the history of philosophy, Vattimo outlines the existential ontological conditions of aesthetics, paying particular attention to the works of Kandinsky, which reaffirm the ontological implications of art. Vattimo then builds on Hans-Georg Gadamer's theory of aesthetics and provides an alternative to a rationalistic-positivistic criticism of art. This is the heart of Vattimo's argument, and with it he demonstrates how hermeneutical philosophy reaffirms art's ontological status and makes clear the importance of hermeneutics for aesthetic studies. In the book's final section, Vattimo articulates the consequences of reclaiming the ontological status of aesthetics without its metaphysical implications, holding Aristotle's concept of beauty responsible for the dissolution of metaphysics itself. In its direct engagement with the works of Gadamer, Heidegger, and Luigi Pareyson, Art's Claim to Truth offers a better understanding of the work of Vattimo and a deeper knowledge of ontology, hermeneutics, and the philosophical examination of truth. |
||
|
Why? - Charles Tilly Why? is a book about the explanations we give and how we give them--a fascinating look at the way the reasons we offer every day are dictated by, and help constitute, social relationships. Written in an easy-to-read style by distinguished social historian Charles Tilly, the book explores the manner in which people claim, establish, negotiate, repair, rework, or terminate relations with others through the reasons they give. Replete with sparkling anecdotes about everyday social experiences (including the author's own), Why? makes the case for stories as one of the great human inventions. |
||
|
Denken
in een tijd van sociale hypochondrie
- Willem Schinkel Dit boek legt de bijl aan de wortel van een van de meest hardnekkige schijnproblemen in het hedendaagse politieke en sociale denken: de maatschappelijke obsessie met `integratie`. Het biedt een even scherpzinnige als radicale kritiek op het in sociologie en sociale filosofie nog altijd aanwezige organicistische denken en op het verschijnsel van sociale hypochondrie als typische hedendaagse vorm daarvan. Nu de samenleving, na het einde van de ideologie, geen doel meer kent en niet langer in vooruitgang gelooft, is het sociaal lichaam tot stilstand gekomen en onderzoekt het zichzelf op allerhande kwalen. De angst voor criminaliteit en terrorisme, de islamofobie, de aanhoudende bezorgdheid omtrent `integratie` en de reflectie op de `culturele canon` worden in Schinkels fascinerende `archeologie van het heden` geanalyseerd als uitingen van obsessieve zelfgerichtheid. ... Zo vindt sociale hypochondrie bijvoorbeeld uiting in culturisme, een culturele variant van racisme, dat een `dominante cultuur` definieert door die bijvoorbeeld af te zetten tegen `de cultuur van de Islam` van `niet geïntegreerde immigranten`..... Dit met humor en ironie geschreven en in menig opzicht vernieuwende boek wil een uitdaging zijn aan ieder die zich met thema`s als `integratie` en `multiculturaliteit` bezighoudt. Willem Schinkel (1976) is als theoretisch socioloog verbonden aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hij promoveerde in 2005 cum laude op het proefschrift Aspects of Violence. Momenteel werkt hij aan een theoretische sociologie |
||
|
Cultural Amnesia - Clive James Forty years in the making, a new cultural canon that celebrates truth
over hypocrisy, literature over totalitarianism. Echoing Edward Said's
belief that Western humanism is not enough, we need a universal humanism,
the renowned critic Clive James presents here his life's work. Containing
over one hundred original essays, organized by quotations from A to
Z, Cultural Amnesia illuminates, rescues, or occasionally destroys the
careers of many of the greatest thinkers, humanists, musicians, artists,
and philosophers of the twentieth century. In discussing, among others,
Louis Armstrong, Walter Benjamin, Sigmund Freud, F. Scott Fitzgerald,
Franz Kafka, Marcel Proust, and Ludwig Wittgenstein, James writes, If
the humanism that makes civilization civilized is to be preserved into
the new century, it will need advocates. These advocates will need a
memory, and part of that memory will need to be of an age in which they
were not yet alive. Soaring to Montaigne-like heights, Cultural Amnesia
is precisely the book to burnish these memories of a Western civilization
that James fears is nearly lost. |
||
|
Alle
mensen heten Janus - André Klukhuhn
|
||
|
Epinomis; Epistolai Deel 16 van het verzameld werk van Plato Ruim een eeuw geleden kwam een portret van Plato aan het licht. Het viel tegen, dit gezicht. De classici waren boos; hoe kon de goddelijke man er zo gewoontjes uitzien? Ook in dit boek ontmoet je een ándere Plato. In Wettensupplementgeeft hij de laatste antwoorden op de vragen die hij altijd heeft gesteld. Hij gaat op zoek naar de goden, maar allerminst traditionele goden, het getal als god en de god als getal. Hij blijkt een rationele revolutionair, ook in de gedachten over politiek uit de Brieven. Hij formuleert het beginsel waarop alle moderne rechtsstaten zijn gebaseerd: ‘Een staat met gelijkheid voor de wet.’ Maar vooral toetst hij zijn idealen aan de praktijk van Sicilië. Plato die twaalf kruikjes zoete wijn voor iemands kinderen stuurt. Plato bezig met zijn boekhouding. Maar ook Plato tussen dictators, intriganten, moordenaars. Zo kennen we hem niet, en stellig wil niet iedereen hem zo kennen. Helaas of gelukkig, dit is Plato, echt. |
||
|
Wetten - Nomoi Deel 17 van het verzameld werk van Plato Is Plato’s Wetten het meest miskende werk uit de wereldliteratuur? Al in de Oudheid had het een bepaalde reputatie. Volgens een satiricus klaagde Zeus dat de mensen Hem verwaarloosden: ‘Mijn altaren zijn nog kouder dan Plato’s Wetten.’ Dit misverstand, bevorderd door ongeveer alle commentatoren en vertalers, moet eindelijk de wereld uit. In deze weergave voel je de zon van Kreta en je hoort Grieken praten zoals ze altijd praten. Over politiek uiteraard. Er wordt een ideale staat bedacht, met regels voor elk detail, van het seksuele leven van de burgers tot de fonteinen in de hoofdstad. Wetten is soms een verontrustend boek. De schrijver is zo oud en wijs dat hij beseft: ‘Wat de meeste mensen vrede noemen is toch enkel een woord?’ Vaak is het ook een bevrijdend boek, waarin álles kan worden gezegd. ‘Ik heb geen enkel gevoel voor schilderkunst,’ bekent iemand. ‘En daar mis je niets aan!’ is de prompte reactie. Plato, warmer dan ooit. |